zaterdag 22 september 2018

Stoppen met roken


Af en toe zal ik het hier wel vermeld hebben, maar ik was een roker. Ik rookte niet belachelijk veel, maar kon mezelf niet zonder die sigaret voorstellen. Een tijdje geleden kwam mijn vriend af met het idee dat hij zou stoppen met roken. Hij besloot voor zichzelf de datum op 28 september te zetten. Omdat ik het natuurlijk altijd wat beter moet kunnen, besliste ik halverwege augustus dat 1 september mijn datum zou worden. Benieuwd hoe dit gegaan is? 

Allereerst moet ik toegeven dat ik mezelf de eerste dagen na die beslissing erg hard vervloekt heb. Ik kon mezelf nog altijd niet zonder die sigaret zien. Telkens wanneer ik onderweg was, stak ik er eentje op en besefte ik des te harder dat dit binnenkort niet meer zou kunnen. Om ervoor te zorgen dat ik deze beslissing niet zou terugnemen, besloot ik om zoveel mogelijk mensen erover te vertellen. Kwestie van peer pressure eens voor het goede te gebruiken.

Zo gezegd, zo gedaan dan. Op 31 augustus om 23u50 ging ik in mijn stamkroeg een laatste keer naar buiten om een sigaret te roken. Het was met een vaag melancholisch gevoel en ik ben ook redelijk snel daarna naar huis gegaan. Aangezien het al na middernacht was, heb ik ook op de weg naar huis niet gerookt. Dat was al het eerste moment dat dit enorm raar was. Thuis heb ik de overschot van mijn laatste pakje aan mijn ouders gegeven, zodat ik het zelf niet meer zou hebben. Zij konden het dan eventueel aan mijn vriend geven. 

De eerste dagen waren enorm moeilijk en dan ben ik eigenlijk op de vierde dag 's avonds gezwicht en heb ik een trekje van de sigaret van een vriend genomen. Dat smaakte walgelijk en sindsdien is de zin in sigaretten fel verminderd. Ik moet toegeven dat ik vorige week op een trouw wel nog eens twee sigaretten gerookt heb, maar dat was puur omdat ik die gevonden had op mijn kamer. Beetje het principe als met snoepen. Wanneer je het niet in huis hebt, kun je het laten. Heb je het wel... Ma soit, die twee die ik toen gerookt heb, smaakten langs geen kanten nog zo lekker als ik mij kon herinneren. De eerste maakte me ook enorm draaierig. Maar nogmaals, ik heb die tweede nog gerookt puur omdat ik zo stom was geweest ze bij te hebben en dan in combinatie met wat glaasjes wijn... 

Ondertussen zijn we buiten die twee slippertjes al drie weken ver en ik begin er stilaan echt vrede mee te nemen. Er zijn nog altijd momenten waarop ik het moeilijker heb dan op andere momenten, maar dit hangt dan puur samen met gewoontes. Ik heb geen rare afkickverschijnselen. Ik snoep misschien weer iets meer, dat wel. Gelukkig is de diĆ«tiste ook tabacoloog en zal ze mij die drie kg die er weer bij is wel vergeven? ;) 

Voorlopig zie ik het dus nog steeds zitten en al nu ik mezelf realiseer dat ik deze maand al ongeveer €100 heb uitgespaard. Way to go! 

Liefs
Veronique

Geen opmerkingen:

Een reactie posten