donderdag 8 juni 2017

It's on! (Gewicht kwijtraken)


Al zolang dat ik mij kan herinneren, voer ik op mijn manier een strijd tegen de weegschaal. Doorheen de jaren heb ik al een aantal dingen op mezelf geprobeerd, het ene al gezonder dan het andere, maar telkens kwam ik toch in dezelfde spiraal terecht tot op het moment dat ik mama wel gelijk moest geven. Ik ben te zwaar en eigenlijk is het dringend tijd om daar iets aan te doen. In navolging van papa ben ik dan vorige week voor de eerste keer naar de diëtiste gegaan. Ik wil jullie hiervan op de hoogte houden, zodat ik op deze manier extra gemotiveerd blijf om vol te houden. Er moeten en er zullen kilootjes afgaan, punt. 



Eigenlijk had ik deze beslissing al een pak eerder moeten nemen. Ik kan mij namelijk nog herinneren dat ik rond 2011-2012 nog op een bepaald moment rond de 68kg heb gewogen. Dat is het minste dat ik mij kan herinneren toch van op een relatief volwassen leeftijd. Momenteel mag je daar bijna twintig kilogram bijtellen. Jep, dat klopt, toen ik bij de diëtiste op de weegschaal stond, woog ik 86,1kg. Auwch. Nu ik dit hier zo typ, besef ik harder en harder dat dat eigenlijk teveel is... 


Eerlijk is eerlijk. Zoals je ziet was ik op mijn lichtere momenten ook niet bepaald mager, maar het was toch wel een stuk minder dan nu. Mijn buik is altijd wel een probleemgebied geweest en ik vrees dat het ook wel zo zal blijven. Ergens denk ik ook wel dat het feit dat ik altijd 'te dik' geweest ben, er ook voor gezorgd heeft dat ik het zelf, buiten aan de weegschaal, niet zo gemerkt heb dat ik ben bijgekomen. 


Wel moet ik toegeven dat als ik bepaalde foto's zie, zoals deze hierboven, ik echt denk dat mijn lijf toen heel goed meeviel en dat ik terug wil naar die periode. Best een goede motivatie denk ik dan. Damn, I used to be pretty... 


Deze fotot is erg onflatterend en meestal let ik er goed op dat ik mijn buik intrek, maar zoals je ziet is het dus wel een enorm groot verschil. Voor mij is deze foto enorm confronterend. Het bewijst maar weer eens dat die jaren mij geen goed hebben gedaan en dat het dringend tijd is om hier iets aan te doen. Eerder heb ik al vermeld dat ik vorige week naar de diëtiste ben geweest en dit wil zeggen dat ik dus al een weekje bezig ben. Hier ineens ook mijn ervaringen. 

De eerste dieetdag (zo heb ik er twee per week, ik volg namelijk het 5:2dieet) viel erg goed mee. Ik moest die dag werken dus had eigenlijk doorheen de dag weinig tijd om ook effectief aan eten te denken. In de voormiddag had ik wel wat honger aangezien mijn ontbijt had bestaan uit yoghurt en een stuk fruit. 's Middags mocht ik dan een cracotte met beleg, groentensoep en dan nog wat extra groentes. Ook voor tijdens de pauze had ik groenten bij zodat ik wel iets kon eten zonder dan in de verleiding te komen om foute dingen te gaan eten. 's Avonds maakte ik gevulde courgette met mager gehakt en veel groenten, ook dit was een succeservaring en die avond zat ik nog zo vol van het avondeten dat ik absoluut niets hoefde. 

De overige vijf dagen mag ik in principe gewoon eten, maar moet ik wel zien dat ik goede keuzes maak. Zo mag ik in principe 's middags wel een broodje eten, maar dan moet ik de rest van de dag een beetje opletten dat ik niet te zot doe. Of ik eet 's avonds een pizza, maar dan moet ik wel zien dat ik overdag wat op mijn eten heb gelet. Het is dus niet dat ik vijf dagen lang mezelf kan volvreten om dan op twee dagen de schade in te halen. De juiste keuzes leren maken, is hier dus de boodschap! 

Afgelopen maandag had ik het enorm moeilijk. Het was een feestdag dus ik zat gewoon thuis en er was zoveel lekkers in huis. Ook was er overdag nog geen soep ter beschikking dus moest ik het maar gewoon doen met mijn drie cracottes (ik had die ochtend geen yoghurt op) en groenten. Yay... 's avonds aten we de restjes van de BBQ van die dag ervoor. Gelukkig was dit ingecalculeerd en had mama voor ons vis voorzien (waar we een 170gram van mogen eten). Dit plus weer heel wat groenten en uiteindelijk ging het weer wel. 

Dit zijn zo ongeveer mijn ervaringen. Ik ga wel proberen om creatief te blijven met het avondeten, want anders houd ik dit niet vol. Papa doet dit al een maand of twee, maar voor ik mee deed, aten we dan eigenlijk altijd of gewoon gebakken kipfilet of een koude schotel. Op die manier gaat dit mij toch niet lukken. Tijd voor wat creativiteit! 

Deze week heb ik mij ook al gewogen, maar dit ga ik voorlopig nog niet bekend maken. Ik ben namelijk bang dat het gewoon een schommeling is en dat, zelfs die kleine, vooruitgang er nog niet is. Ik hou jullie alleszins op de hoogte! Ik zal proberen om vanaf nu elke twee weken een (korte) update hierover te plaatsen. 

Liefs
Veronique 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen