woensdag 23 maart 2016

Het komt zo dichtbij...


Al heel de dag spoken zinnen voor dit artikel door m'n hoofd maar ik kreeg ze niet geschreven. Woorden schieten tekort wanneer we willen spreken over hoe we ons voelen na die aanslagen in Brussel. Uit respect voor de slachtoffers van die aanslag en eerdere aanslagen elders ter wereld, hebben Julie en ik besloten dat er vandaag geen normaal artikel online kwam. Hetgene dat voor vandaag gepland stond, komt daarom morgen online. 


Gisterenochtend checkte ik, net zoals alle andere dagen, meteen Facebook toen ik wakker werd. Het eerste wat ik zag waren nieuwsberichten over aanslagen op Zaventem. Even later volgde de berichtgeving over die in het metrostation van Maalbeek. Het ongeloof was onbeschrijfbaar groot. De dreiging die in november al zo dichtbij kwam toen het in Parijs gebeurde, kwam plotseling wel heel dichtbij. Brussel is nog een goede tachtig kilometer hiervandaan maar toch blijft het binnen BelgiĆ«. In ons kleine landje waar ik me altijd zo veilig heb gevoeld. Dat gevoel is nu verdwenen. 

Het gevoel van onmacht daarentegen, is enorm momenteel. Het besef dat we eigenlijk machteloos staan. Niemand, buiten die 'beesten' zelf, had het kunnen voorkomen. Ik noem hen bewust geen mensen want dat zijn ze in mijn ogen niet. Een mens is iemand die leeft met waarden en normen die per cultuur wat anders kunnen zijn maar in wezen eigenlijk vrij gelijk zijn. Zulke daden worden niet voor niets onmenselijk genoemd. 

Ook vind ik het schrijnend om te zien dat andere Moslims, onschuldige en goede mensen net zoals jij en ik, het nodig vinden om zich te verontschuldigen voor wat die enkele slechten doen. Mijn hart huilt bij het zien van de foto van die jongen met het bordje "Sorry for Brussels". Het kind heeft er niets mee te maken. Hij wordt, net zoals de slachtoffers van de aanslagen, betrokken in een strijd die niet de onze is. Een strijd die wordt gestreden uit naam van een geloof waar zelfs het geloof niet mee akkoord zou gaan. 


Een van de meest rake quotes die ik de afgelopen 36 uur ben tegengekomen is wel "Je suis sick of this shit." Het is genoeg geweest. Er hebben al teveel mensen moeten lijden. Wanneer is deze waanzin voorbij? 

It's a mad world. 

Liefs
Veronique 

1 opmerking:

  1. Je suis sick of this shit too. Dit is niet het nieuws dat je wilt krijgen als je wakker word.

    BeantwoordenVerwijderen