maandag 30 november 2015

Hoogtepunten november


In november was ik duidelijk dé slechtste blogger ter wereld. Ik heb in heel november misschien één artikeltje online gezet en ergens voel ik me daar wel oprecht slecht over. Langs de andere kant had ik mij er halverwege de maand wel bij neer gelegd en deed het ergens een beetje deugd dat ik er eventjes niet aan moest denken. Of ik 100% terug ben, kan ik niet beloven maar we doen ons best! Omdat een LTME van heel de maand nogal lang zou worden, hier voor jullie enkele hoogtepunten. x




Het weekje dat ik alleen thuis was, profiteerde ik er van om lekker eten voor mezelf te maken. Omnomnom. 


Ook ging ik met de meisjes van school nog eens op café om daarna bij ons thuis een girlsnight te houden. De foto's daarvan blijven voor ons aangezien we allemaal lekker comfy in onze pyjama rondliepen. ;)


We aten de dag erna trouwens slagroomtaart als ontbijt. Moet kunnen. 


Op dinsdag werkten Julie en ik een namiddagje voor de blog (we namen filmpjes op die ik binnenkort maar eens zal beginnen editten) en aten we soep en knoflookbrood als lunch. (ik denk dat het ons letterlijk €1 per persoon gekost heeft. Budget!) 


En woensdagavond had ik Nienke op bezoek voor het avondeten. Hierna was het tijd voor een feestje van de Turnhoutse studentenverenigingen. Met drie collega's gingen we op stap en het was geweldig. Al snelden stonden we boven op de toog te dansen. 


Soms zie ik er best goed uit! Vraag me niet waar ik toen naartoe ging.. Ik denk naar school nadat ik naar stage geweest was. 


Af en toe probeerde ik op de zetel een dutje te doen en besloot Tweety erbij te komen liggen. Resultaat? Snurkende kat en wakkere Veronique. As usual. 


Met de vrienden in my happy place: The Celtics Legends Irish pub in Turnhout. ♥



Een simpele spaghetti bolognese tot dit mooie gerechtje omgetoverd en het was héél lekker. 


Minou is een stuk liever voor mij als het om slapen gaat. Ze legt zich regelmatig bij mij in bed en in plaats van mij lastig te vallen, legt ze zich rustig in mijn armen of aan mijn voeten. En dan kunnen we met z'n tweetjes nog uren doorslapen. Het moment dat ik opsta, staat ze mee op. Zo sympathiek is ze wel. 


Hier kunnen jullie een van de dagen nog een shoplogje van verwachten. ;) 

Hierbij beloof ik trouwens een oprechte poging te doen om mijn blog draaiende te houden. Ik heb jullie toch wel gemist. 

Liefs
Veronique

1 opmerking: