maandag 7 september 2015

Life through my eyes | September #1


September is weer in het land en rondom mij zie ik iedereen weer richting school of nog snel even op vakantie vertrekken. Zelf ga ik van die twee vrije weken die mij resten proberen te profiteren om ten eerste mijn kamer op te ruimen en ook om wat door te kunnen werken voor Vero does this. De laatste weken kon ik het even echt niet opbrengen om blogposts te schrijven maar daarvan had ik jullie al op de hoogte gebracht. Momenteel is het weer verleidelijk om toch te beginnen schrijven en dus een goede start met de eerste LTME van september! (plus de foto's van de week ervoor ;) ) 




Patricia is geweldig. Ik zat rustig te studeren en ineens komt ze vragen of ik zin had in meloen want dan zou ze wel een kommetje brengen. Hier zeg ik geen nee tegen! 


En dus studeren we gezellig verder met een bakje meloen erbij. Omnomnom! 


Op een bepaalde avond hadden Patricia en ik zin in iets zoets en maakten we nutellacake in een mok. Prima qua smaak, mocht wel iets minder 'gaar' zijn. Had iets te lang in de microgolfoven gestaan. (Magnetron voor de Nederlanders onder jullie) 


De dag erna was ik klaar met mijn herexamens en had ik in de namiddag met een vriendin afgesproken voor een hapje en een drankje. Dus wij eerst naar de Irish pub omdat Dylan daar nogal zielig alleen aan het werken was en daarna bij de Waterput deze pasta met zeevruchten gegeten. Wederom erg lekker! 


De volgende ochtend moest ik er vroeg uit omdat mijn stage begon. 's Morgens maakte ik m'n ontbijtje klaar. Zelfs zonder kater en dat terwijl ik het einde van m'n herexamens wel heel goed gevierd had. 


Plotseling een tijdssprong van bijna een week. We gingen op dinsdag met enkele vrienden naar Geel voor het afscheidsfeestje van enkele Ieren die in de pub werkten en gingen vertrekken. Afscheid nemen is nooit leuk maar het afscheid met een bepaalde persoon was toch wel heel moeilijk. 


Woensdag had ik vrij van stage en daar was ik oprecht blij om. Het afscheid viel me toch zwaarder en heel de dag liep ik met een raar gevoel in m'n maag rond. Dus stelde ik voor dat ik wel zou koken en begon ik al op tijd aan het eten. 


Tadaaa! De ovenschotel was klaar om in de oven gezet te worden. 


's Avonds leek Minou het door te hebben dat ik mij niet 100% voelde en kwam ze bij mij liggen terwijl ik Sex and The City keek. 't is toch zo'n schatje soms. 


Uiteindelijk heeft deze pluizenbol dan ook heel de nacht bij mij op bed geslapen. Normaal laat ik dit niet toe en doe ik ze tegen dat ik ga slapen naar beneden maar ze lag er zo lief bij dat ik besloot haar gewoon te laten liggen. 's Ochtends is ze dan ook gewoon met mij mee naar beneden gegaan alsof het de normaalste zaak van de wereld was. 


Je ziet het niet maar vrijdagnamiddag nam ik een momentje voor mezelf en deed ik een maskertje op. M'n huid was zo heerlijk zacht achteraf. 



Zaterdag na het werk kwam ik thuis en moest ik Tweety nog tien minuutjes knuffelen voor ze mij naar boven liet vertrekken. Rare kat! 


Maar voor ik naar huis gegaan was, had ik nog een tussenstopje in de pub gemaakt. Supergezellig! 


Heel het weekend was er hier in  Turnhout een foodtruckfestival. Omdat ik er toch heel erg benieuwd naar was, sleurde ik Patricia op zondag mee. Eerst begonnen we met een kroketje van zongedroogde tomaatjes (geen foto's van) en dan dit Antiliaans rundspasteitje. Speciaal maar wel lekker! 


Daarna kozen we voor iets bekends dat wel altijd smaakt namelijk deze miniloempia's. Leuk extra dingetje: normaal krijg je er tien in een portie, bij ons zaten er toevallig elf. Je hoort me niet klagen! 


Julie had gezegd dat de cupcakes erg lekker waren maar drie euro voor dit klein dingetje vond ik wel erg veel. Ook viel hij mij wat tegen. Ik maak er lekkerdere. Misschien deze week nog eens doen om Patricia te verrassen. 


Wat wel enorm geslaagd was, waren deze drankjes. Het linkse, homemade lemonade, was van mij en Patricia koos voor de ice coffee. Persoonlijk vond ik het mijne toch dat tikkeltje lekkerder. 


Als laatste deelden we deze Looong dog. Met merguez worst, ricotta, mosterd, ketchup, gedroogde uitjes en pijpajuin. Toppunt van de namiddag. Superlekker en deze gaan we zeker thuis een proberen na te maken. 


En dan eindig ik mijn weekend lekker achter mijn laptop in bed. Wat wil een mens nog meer. 

Vandaag ga ik proberen om voor de blog te werken. Morgen waarschijnlijk ook (en mijn kamer opruimen), woensdag zoek ik een nieuwe telefoon te gaan kopen omdat mijn arme Nokia vol begint te raken en ik krijg de tijdelijke bestanden niet verwijderd. Eerlijk is eerlijk, het doet toch wel pijn om er afscheid van te nemen. 

Ik zie jullie graag volgende maandag terug voor de nieuwe LTME! 

Liefs
Veronique

2 opmerkingen: