donderdag 10 september 2015

7 Dingen die mij het gevoel geven dat ik oud word


Velen schatten mij een pak jonger, anderen schatten mij dan weer net dat tikkeltje ouder. Een enkeling heeft het van de eerste keer goed maar ik heb dit jaar 22 kaarsjes mogen uitblazen. Op zich nog in de fleur van mijn leven en heb ik hopelijk nog vele jaren te gaan maar stilaan merk ik toch wel dat er een kloof ontstaat tussen mezelf en de leerlingen waar ik stage bij doe. Niet alleen dan maar ook op andere momenten heb ik soms het gevoel van: "Damn, waar is die tijd gebleven?". Time flies while you're having fun and a lot of fun I had! 



1. Mensen die mij met 'mevrouw' aanspreken
Dit is iets waar ik heel goed mee om kan wanneer ik voor de klas sta. Het is hier in België de normale gang van zaken dat ze je aanspreken met "Mevrouw' + je achternaam. Wanneer ik daarentegen aan het winkelen ben of aan het werken ben in de Candela, krijg ik het toch moeilijk als ik (soms door leeftijdsgenoten of mensen die ouder zijn) word aangesproken met mevrouw. Ik heb dan de neiging om thuis even in de spiegel te checken of er plots een berg rimpels zijn bijgekomen. 

2. Als je leerlingen dingen uit jouw jeugd gewoon niet meer kennen
Dingen zoals K3 en Samson & Gert zijn iets tijdlozer maar vele tekenfilms die vroeger superpopulair waren, worden nu amper nog uitgezonden. Kun je je het voorstellen dat de jongeren nu nog nooit van Spring of W817 gehoord hebben? 

3. Wanneer je ergens een knappe kerel ziet en dan later hoort dat hij een aantal jaar jonger is dan jij. 
Een aantal jaren is relatief, met iemand van 2 jaar jonger heb ik absoluut geen problemen maar wanneer ze ineens nog maar net meerderjarig zijn, wordt het toch creepy. Ik vraag mij dan gewoon af of ik zo slecht ben in leeftijden schatten of dat de jongeren er tegenwoordig gewoon al volwassener/ouder uitzien. 

4. Als je op het werk de identiteitskaart van iemand vraagt en die persoon blijkt net meerderjarig te zijn
Tegenovergesteld probleem. Je ziet aan bepaalde mensen dat ze jonger zijn dan jij en gaat er daarom meteen maar van uit dat ze minderjarig zijn. Goede zet, Veronique. Gelukkig heb ik hier wel een beter oog op gekregen tegenwoordig. Laatste keer dat ik de ID vroeg, waren ze nog maar net 16.

5. De tieneridolen zijn jonger dan ik 
Toen de Joepie nog een weekblad was en ik dit elke woensdag mee naar boven nam om toch maar bij te blijven met mijn leerlingen, merkte ik plotseling op dat die nieuwe populaire artiesten oftewel net mijn leeftijd zijn of zelfs een aantal jaren jonger. Ik kon mij nog goed de tijd herinneren dat ik als snotneus besefte dat mijn idolen een ver van mijn bed show waren, niet enkel qua afstand maar ook omdat ze stukken ouder waren dan ik. Die tijd is dus ook alweer vervlogen. 

6. Wanneer je overenthousiaste bakvissen tegenkomt
Je kent het type wel. Toch geschminkt, kort rokje maar dwepen over alles en iedereen met de nodige gilletjes erbij. Toegegeven, ik kan soms ook nog erg enthousiast zijn maar het valt niet te vergelijken. Op zulke momenten loop ik altijd maar gewoon door en schud ik eens met mijn hoofd. 

7. Wanneer ik besef dat ik in juni waarschijnlijk afstudeer en kan beginnen werken
Geef toe, het einde van de studies en het begin van je carrière zijn nu eenmaal van die momenten dat je beseft dat het voorbij is. Het valt niet meer te ontkennen dat je op een bepaald moment echt volwassen moet worden of zelfs al bent. Soms denk ik dan met heimwee terug naar die tijd dat ik net op het middelbaar afstudeerde. 

Wat drukt jou met de neus op de feiten dat je een jaartje ouder wordt? 

Liefs
Veronique 

2 opmerkingen:

  1. Vorig jaar vertelde ik aan mijn klas dat ik vroeger een walkman had met casettebandjes. Wow, wat voelde ik me toen oud..! Zo confronterend! Oh ja, de woorden 'mevrouw' en 'u' doen ook pijn ;-)

    BeantwoordenVerwijderen