woensdag 5 augustus 2015

Lieve 13-jarige ikke


Ik wisselde bewust met Julie van publicatiedag deze week omdat het mij toch wel leuk leek om op m'n eigen verjaardag iets te posten. Het leek mij een tof idee om net nu een 'briefje' naar mijn dertienjarigge zelf te schrijven. Welke dingen ik graag toen had willen weten, wat ik ondertussen geleerd heb en vooral om haar te vertellen dat de tijd iets speciaals is. Voor je het weet, ben je weer jaren verder. Elk jaar vier de ervaring die je hebt opgedaan en het feit dat je weer een jaar overleefd hebt zonder volledig gek te worden. 

Ten eerste, gelukkige verjaardag nog. Geloof me, zelfs als mensen je een oude doos beginnen noemen (true story) geniet je nog van het feit dat je verjaart. Meer nog dan vroeger misschien. 

Het lijkt me wel gepast om toch met een berisping te beginnen. Doe harder je best wat school betreft. Nu zal het allemaal nog wel meevallen maar het blijft niet zo gemakkelijk. Probeer die gewoonte van te studeren erin te krijgen, hoe belachelijk het nu ook mag klinken. Hoewel, weet je wat, doe dit toch maar op de Vero manier, want uit fouten leer je maar dat wil wel zeggen dat je die fouten eerst moet maken 

Eerlijk is eerlijk, ik weet niet goed waar ik hiermee precies naartoe wil. Langs de ene kant zou ik je zoveel wijsheden willen vertrellen, je de lessen willen vertellen die ik geleerd heb uit mijn fouten maar dat is gewoon niet de manier. Het leven is nu eenmaal niet altijd rozengeur en manenschijn. Prince Charming heb ik na al die jaren ook nog altijd niet gevonden trouwens. Zometeen moet ik nog echt gaan geloven dat die arme idioot ergens vastzit in een boom. 

Misschien is er een ding wat je op je dertien al wel mag weten. In al die jaren ga je veel vrienden maken maar je gaat er helaas ook verliezen. Beste vrienden veranderen naar gewone vrienden en uiteindelijk worden het kennissen waar je eens naar lacht als je ze op straat tegen komt. De vrienden van toen die blijven meegaan met jouw pad, zijn zeldzaam, maar diegene die overblijven, zijn goud waard. Dit maakt je nieuwe vrienden niet minder maar het is anders. Geniet van je tijd met je vrienden van nu. Ik ga niet spoilen wie de blijvers zijn en wie niet, tijd zal dat wel uitwijzen. 

Ook nog even een geruststelling: sommige dingen veranderen nu eenmaal nooit. Patricia zal altijd haar momentjes blijven hebben waarop ze het bloed onder je nagels onderuit haalt, emotioneel ben je nog altijd en de rommel stapelt zich hier nog altijd op. Dat zijn nu eenmaal de dingen die erbij horen, die het leven en jou ergens wel sieren. (Wat Patricia betreft, geniet er nog maar van dat je de grootste bent, dit is helaas iets dat wel verandert) 

Nu besef ik zelf een beetje de clue van deze post. Ondanks alles, als ik mijn leven mocht overdoen, ik zou nog net hetzelfde doen. Elke fout, elke 'mislukking' heeft uiteindelijk tot dingen geleid die ik nooit meer zou willen missen. Ik kan het mij niet voorstellen dat ik in Leuven gebleven zou zijn en de mensen van in Vorselaar niet had gekend. Ondanks dat al mijn relaties tot nu toe fout gelopen zijn, het zijn lessen en toen ik in die relaties zat, leek het juist en had ik mooie momenten. 

Dus, lieve dertienjarige Veronique. Blijf jezelf, je komt er wel. 

Liefs
x

1 opmerking:

  1. Gefeliciteerd! Wat een mooie brief heb je geschreven.
    Groetjes Sabrina

    BeantwoordenVerwijderen