dinsdag 12 mei 2015

Stage


Gisterenmiddag wandelde ik met lood in mijn schoenen opnieuw naar mijn auto. Mijn laatste dag stage zat erop en hoewel ik naar dat ene moment had uitgekeken, bleef ik enkel achter met een leeg gevoel. De leerlingen waaraan ik drie weken lang les had gegeven, bleven door mijn hoofd spoken. In die drie weken waren het niet meer gewoon leerlingen maar wel mijn leerlingen. Met veel plezier stond ik voor de klas en die weken waren nu officieel voorbij. 



Stage was niet de rustigste periode van het jaar, dat geef ik je op een blaadje. Dus wat dat betreft, is er toch een klein beetje opluchting dat het voorbij is. Maar merken dat je leerlingen de les interessant vinden en merken dat ze door hebben wat je vertelt, onbetaalbaar. 

Toen ik naar mijn auto wandelde, draaide ik mij nog eenmaal om. Ik keek naar de ramen van het klaslokaal waar de klas die ik het meeste uren gehad heb, zat. Ergens hoopte ik dat ze ook nog even aan mij dachten maar ik vrees dat leerlingen daar niet zo mee bezig zijn. Lang kon ik er niet bij blijven stil staan want ik moest nog snel naar huis en dan naar Vorselaar. Het was plotseling weer tijd om zelf student te zijn. Het voelde even onnatuurlijk aan om weer langs die kant van de klas te zitten in plaats van er voor te staan. 

Ondertussen heb ik nog wat reflecties te schrijven en taken te verbeteren. Terwijl ik er enkele aan het verbeteren was, kreeg ik wel even een krop in m'n keel. Een jongen uit een van mijn klassen had in zijn taak geschreven: "I will be an English teacher and I hope I will be as good as you." 

Ook al krijg je die feedback maar van een leerling, het maakt je dag nog dat stukje beter en het zorgt er ook voor dat je weer weet waarvoor je het doet. 

Liefs
Veronique 

2 opmerkingen:

  1. Wat leuk dat je ook voor de klas staat! Dat wist ik helemaal niet. Het is een prachtig beroep, maar intensief en zwaar..Heel mooi om te lezen dat het 'jouw' leerlingen zijn. Als je dat voelt, zit het goed :-) Zo'n compliment van een leerling is erg mooi!

    BeantwoordenVerwijderen