maandag 29 december 2014

Life through my eyes | December #3


Hier zijn we dan. De laatste LTME van het jaar 2014. De tijd is gevlogen, niet alleen afgelopen week maar eigenlijk heel het jaar door. Het lijkt nog gisteren dat ik oudjaar vierde op de plaats waar ik nu werk en nog vrolijk mee brulde op Single Ladies van BeyoncĂ©. Niet dat ik nu niet meer geniet van dat liedje hoor, 't is gewoon een beetje anders nu. ;) Dus, even terug tot de essentie komen. Tijd voor foto's van mijn afgelopen week. Geniet ervan, nog ene keer dit jaar. ;) 




Maandag was de dag dat ik wilde ploggen en de foto's heb ik dan ook genomen. Helaas ben ik gewoon vergeten deze online te zetten. Ik begon de dag in ieder geval in bed nog wat blogs lezend. 


Daarna besloot ik snel wat eyeliner en mascara op te doen om nog een paar laatste cadeautjes te gaan scoren voor Mathias. De grote dingen had ik al wel maar ik wou nog een paar kleine extraatjes. 


Missie geslaagd! 


En dan komt het moment dat je die nog allemaal moet inpakken. Hier zie je er enkele van op de foto. Ik had namelijk al enkele ingepakte dingen beneden liggen en was ook nog iets helemaal vergeten in te pakken. Dit heb ik dan maar gewoon zo gegeven. 


Even later moest ik eigenlijk opruimen of leren maar besloot ik op de laptop bezig te zijn. Toch weer zo typisch! 


En luisterde ik weer wat kerstliedjes om alvast in de juiste stemming te komen. 


Ik moest eigenlijk opruimen maar ik had absoluut geen zin. 


Opruimen lijkt bij mij precies te betekenen: eerst nog wat meer rommel maken. 


Ik had nog altijd geen zin om op te ruimen en dus ging ik samen met Patricia de gellak van Essence nog eens gebruiken. 


Omdat we geen zin hadden om te wachten tot de ander klaar was.. Geloof mij, deze houding was voor geen van ons comfortabel. 


Hierna heb ik dan wel opgeruimd en nog een laatste cadeautje voor Mathias gemaakt. Onder andere dit lijstje zat er bij (maar dan nog verder aangevuld). 


De volgende dag ging ik dan met de trein naar hem. Onderweg besloot ik wat te studeren zodat ik dat uurtje toch goed benutte. Ik kwam er toen wel achter dat ik geen gele markeerstift had meegenomen en dus de volgende dagen moest markeren met een oranje. De horror! Als ik dingen markeer, is het of volgens een bepaalde structuur of alles in het geel. Drie dagen later was ik dat oranje nog altijd niet gewoon. 

Hierna heb ik enkele dagen geen foto's getrokken omdat ik bij Mathias thuis zat. 


Deze foto is namelijk met Kerstmis, bij ons thuis alweer. Je ziet hier Mathias (mijn vriend), Sander (de vriend van mijn zus) en mama. Die laatste had het niet echt door dat ik een foto nam. 


De volgende dag vertrok Mathias alweer terug naar huis, leerde ik wat en moest ik gaan werken. :( 


Zaterdag bestond voor mij ook weer uit leren en gaan werken maar we aten Chinees. Ik had dit vol bord opgeschept om er een foto van te maken en naar Mathias te sturen om hem wat jaloers te maken. Met veel moeite is het me zelfs gelukt om dit op te krijgen! Zeldzaam! 


Zondag heb ik lang geslapen na regelmatig wakker geworden te zijn door vreemde dromen. Om de een of andere reden was de vampierplaag uit een droom van een paar maanden terug weer opgedoken. Veronique had to save the world again. Haha. 

Nadat ik iets was gaan eten, wilde ik op mijn bed leren maar ik kon mezelf er maar niet toe aanzetten. Dit was trouwens het zicht vanuit mijn slaapkamerraam. Sneeuw! Jakkes. 


Ik wil nog altijd niet leren. 


Uiteindelijk mezelf toch zover gekregen en van een vak heb ik al een groot deel kunnen doen. Ik ben daarvan nu een samenvatting aan het maken maar waarschijnlijk ben ik wanneer jullie dit lezen al even aan een volgend vak begonnen. 


Last but not least even een verschrikkelijke selfie. Ik wou even aantonen dat wanneer ik moet studeren en ik nergens naartoe ga, het mij eigenlijk niet interesseert hoe ik eruit zie. Geen make-up, haren in de war en een comfy trui. Helaas lag mijn favoriete jogging in de was. :(

Deze week zal ook voornamelijk bestaan uit leren. Gelukkig komt Mathias woensdag om oud op nieuw te vieren. Zo heb ik toch iets om naar uit te kijken. 

Wat zijn jullie plannen nog? 

Liefs
Veronique 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen