dinsdag 24 december 2013

The Christmas blues

Wekenlang kijk je ernaar uit, Kerstmis. Je luistert en zingt mee met de meest cliché kerstliedjes, je jankt bij de meligste films om het minste en je moet jezelf inhouden om dat schattige Santa kostuum niet te kopen. Met andere woorden, Kerst wordt een toppertje dit jaar. 



Tot je begint na te denken over je outfit en make-uplook voor kerstavond. Dan komt ineens het loodzware besef dat je eigenlijk niet echt een reden hebt om je op te tutten. Je bent namelijk vrijgezel en viert lekker thuis samen met je ouders en zus. Je eet het (overigens altijd wel enorm lekkere) eten dat je mama heeft klaargemaakt, doet het verplichte rondje door het begijnhof om de kaarsjes te bezichtigen (wat dit jaar afgelast is vanwege het weer.. Just my Luck) en je opent de kadootjes om daarna snel te zeggen dat je nog graag een hoofdstuk geleerd zou hebben. Dan vlucht je naar boven om op je eentje als een volleerde Bridget Jones mee te bleiren met meest forever alone muziek. 


Vertel me nu nog eens waarom ik zo uitkeek naar de Kerstdagen. Ohja, je hebt natuurlijk Kerstmis zelf ook nog. Helaas, ook dat wordt geen groot feest waarop ik mag shinen. Ik moet gewoon zorgen dat de klanten hun kerstfeestje wel perfect is. 


De dag na Kerstmis heb je pas echt last van de Christmas Blues. Het leven gaat weer gewoon verder zijn gangetje terwijl jij je afvraagt:"Was dit het nu? Waar mensen wekenlang naar uitkijken en zich op voorbereiden alsof het wauw is?" Je draait je nog eens om in bed en zucht. Er moet toch nog iemand op aarde zijn die Kerstmis wanneer het uiteindelijk zover is, toch niet zo magisch vindt. 




Dan sta je op, probeert de Christmas Blues van je af te schudden en denkt hoopvol aan oud op nieuw. Dat kan toch niet anders dan geweldig worden? Je bekijkt je little black dress, beslist al maar welke make-up je gaat dragen en hoopt toch stiekem op een New year's Eve Kiss. Omdat het kan. 

Liefs
Veronique

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen