donderdag 12 september 2013

In My Honest Opinion #2: Verliefd zijn.

Het was ineens weer woensdagavond en dus moest ik een nieuwe 'In my honest opinion' schrijven. Waar ik de afgelopen week meerdere ideetjes had maar nog wou wachten of ik niets beters vond, moest ik nu erg lang nadenken voor ik een goed onderwerp vond. Uiteindelijk besloot ik maar de hele persoonlijke tour op te gaan. Waar ik vorige week nog vertrok vanuit een TV-programma, ga ik het vandaag eens puur over m'n eigen bevinden hebben. Dus vandaag: In my honest opinion: verliefd zijn.

Ik weet niet hoe het bij jullie zit qua verliefd zijn maar bij mij is het vaak alles of niks. Een tussenfase ken ik precies niet. Niet wanneer ik verliefd word maar ook niet als het gaat over weggaan van verliefdheid. Het is er ineens en het is ook ineens weg. Natuurlijk heb ik in het begin ook wel die fase van: "Oh, ik vind hem wel erg leuk!" maar dat is nog altijd iets anders dan verliefd zijn, toch? Bij mij is het zoals in de quote van John Green hierboven, gewoon geen beetje verliefd, nee nee eerst een beetje leuk beginnen vinden, het tegen mezelf en anderen wat ontkennen en dan baf. Het valt gewoon niet meer te ontkennen.

Het grote probleem bij is dat ik heel snel verliefd kan worden maar dat zorgt er dan ook voor dat ik best snel 'out of love' geraak... Vaak is het zo dat na een maand, anderhalve maand, de liefde bij mij al wel over is. Op enkele uitzonderingen na dan: de keren dat ik 'gedumpt' werd en dan natuurlijk Nick. Even voor de duidelijkheid, dit is een andere Nick dan die van Julie! De meesten weten dit wel maar hier zijn al misverstanden over geweest!

Goed, over Nick later meer maar nu even tot de essentie van deze blogpost komen. Mijn mening over verliefd zijn. Well... Dat verandert nogal eens. Wanneer ik vrijgezel zijn, moet je me echt niet te vaak in de buurt van verliefde mensen zetten. Ik word da namelijk nogal cynisch over liefde en (buiten bij m'n vrienden) durf ik dan wel eens ernstige break-upscenario's voor die mensen te verzinnen. Haha, ik moet echt romcoms gaan maken. Of dit jaloezie is, ik weet het niet. Misschien wel maar volgens mij kan het evengoed zijn dat je zulke dingen op dat moment gewoon niet nodig hebt of er even niet in gelooft.

Wanneer ik dan wel verliefd ben en dan eigenlijk ook wel in een relatie want zonder relatie is verliefd zijn leuk voor even maar dat raak ik ook wel snel beu. Vooral wanneer ik aan het lijntje gehouden word, mag dat gevoel wel zo snel mogelijk stoppen. Niemand heeft het graag wanneer er met z'n voeten wordt gespeeld, toch? Goed, wanneer ik dus echt verliefd ben en in een relatie, dan ben ik ook wel het type dat het laat zien. Zoals ik al zei, alles of niets. Nu ik al ietsjes ouder/volwassener word, is het natuurlijk niet meer zo overdreven cheesy als vroeger maar ik laat het wel graag zien door middel van kleine dingen. Om de zoveel tijd toch maar eens een "Ik zie je graag" of een hartje op z'n Facebook posten. 't Zijn kleine dingen waarvan ik weet dat hij ze leuk vindt en waarmee ik toch een klein beetje aan alle andere meiden laat zien van: "Too bad girls, he's mine!"

En dan komen we natuurlijk aan het onderwerp Nick. Wie mij persoonlijk kent, of het in bepaalde artikels gemerkt heeft, weet dat ik sinds eind juni weer een relatie heb. Diegenen die mij kennen van buiten m'n blog weten wie hij is aangezien ik er al anderhalf jaar mee samen ben geweest. De details van hoe, waarom en wanneer dat gedaan is geraakt, ga ik jullie besparen. Daar zou ik nog 10 blogposts voor nodig hebben. Wat ik er wel over wil lossen, is dat ik door deze relatie wel besef wat iemand graag zien echt is. Ik had Nick sinds het gedaan geraakt was bijna een jaar niet meer gezien en toen ik hem dan terugzag toen we hadden afgesproken... Oude emoties/gevoelens kwamen terug boven en ik wist niet eens dat die nog bestonden.

Dat wil wel zeggen dat het juist was om terug af te spreken en dat hoe het verder gelopen is, het feit dat we terug samen zijn dus, ook echt wel goed is. Misschien nog vroeg om te zeggen, ook al ken ik hem al zo lang, dit kan echt blijven duren en ik hoop ook dat dat gebeurt. Want deze zomervakantie heb ik Sam teruggezien (diegene waar ik mee samen was toen ik deze blog begon) en het deed me niks. Helemaal niks. En des te meer besefte ik toen hoe gelukkig ik wel niet ben met Nick nu.

Zo, dat was ook weer even heel persoonlijk. Ik hoop dat jullie tot hier geraakt zijn qua lezen. ;)

All's well that ends well.

Liefs
Veronique

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen