dinsdag 30 april 2013

Hoe ik me amuseer...

Ik verzin altijd erg leuke spelletjes voor mezelf als ik me verveel. Sommige mensen noemen het opruimen maar ik noem het: "Dingen verstoppen zodat je ze niet meer terug vindt als je ze nodig hebt en je je kot weer overhoop kunt halen". Zo dat was even een mond vol. Een goed voorbeeld is er eentje van vorige week. 

Op woensdag was ik gaan douchen en had ik m'n haar gewassen. Hierna droog ik m'n haar altijd met een haardroger. Deze laat ik dan vaak aan m'n lavabo liggen. Maar niet die woensdag, oh nee! Ik besloot toen dat ik m'n kot dringend wat moest opruimen en dat m'n afwas ook nog wel eens gedaan kon worden. Zo gezegd, zo gedaan en m'n kot zag er al wel iets beter uit.

Ik was er erg gelukkig mee en was donderdag dan ook zeer trots op m'n opgeruimd kot. Die avond ging ik normaal gezien iets drinken met enkele vriendinnen en dus besloot ik nogmaals te douchen en m'n haar te wassen zodat dat er die avond weer goed zou bijliggen. Na een deugddoende douche, kwam ik weer op kot en begon ik aan m'n make-up. Als deze klaar was, moest m'n haar nog gedroogd worden. Ik wandelde zelfzeker naar m'n lavabo en zag toen tot m'n grote afschuw dat mijn haardroger er niet meer lag. Grote paniek natuurlijk en meteen begon ik heel m'n kot te doorzoeken aangezien ik geen enkel idee had waar ik hem gelaten had.

Kleerkast overhoop, geen haardroger gevonden. Alles vanonder m'n bed gehaald en er random terug ondergeduwd, geen haardroger. Onder m'n lavabo gekeken, geen haardroger. Neeeeeeeeeeeeen... Dit kon niet waar zijn! Verslagen besloot ik dan maar bij m'n buurmeisje aan te kloppen in de hoop dat zij me eventjes haar haardroger kon lenen. (Waarvoor nogmaals dank) 

Wanneer ik met de haardroger terug op m'n kot kwam, zag ik het. M'n kot zag er nog erger uit dan voor ik het de dag voordien had opgeruimd. Merde. Waar was dat opruimen goed voor geweest... Nergens dus. Maar goed, ik besloot het nu even te vergeten aangezien hij ooit wel weer boven water moest komen. 

Het weekend daarna had ik eventjes thuis alles verteld en toen papa me naar Leuven bracht, keek hij nogal afkeurend toen hij de rommel op m'n kot zag. Gelukkig kon ik het haardrogerexcuus gebruiken! Uiteindelijk besloot ik maandagavond nog eens te zoeken. Als ik hem dan niet vond, dan zou ik dinsdag een nieuwe gaan kopen. In m'n kast, nergens. In andere kasten, ook nergens. Onder m'n bed, nergens. Ik gaf het al op. Toen ik alles weer onder m'n bed wou leggen (netjes deze keer), keek ik nogmaals in een van m'n tassen. En ja hoor. Daar was hij dan!

Toen was ik weer gelukkig. 

Liefs
Veronique

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen