donderdag 11 april 2013

30 day challenge, dag 17

Day 17: Your highs and lows of this past year

Ik vind het eigenlijk best wel moeilijk om uit te maken of iets negatief of positief nu echt een low of high is... Of het wel belangrijk genoeg is om het daartoe te rekenen. Verwacht daarom geen al te lange lijst, er zullen wel meer goede en slechte dingen gebeurd zijn maar een jaar is ook nogal lang om alles zo ineens terug te kunnen herinneren. 

Ik ga meteen met de deur in huis vallen en de grootste low aan jullie vertellen. Vorige zomer, toen ik in m'n herexamens zat, is m'n grootvader in Polen overleden. M'n ouders hebben me dit pas verteld toen ze terug uit Polen waren en ik heb dus de begrafenis gemist. Dit kwam heel hard aan omdat ik het gevoel had, en nog altijd heb, dat ik mijn kans om fatsoenlijk afscheid te nemen gemist heb. 

Daarop voortgaand is een van m'n hoogtepunten het feit dat ik vorige week weer naar Polen ben geweest. Gewoon m'n familie terugzien en ook eens naar het kerkhof kunnen gaan, ook al was dit niet echt gemakkelijk en best emotioneel voor mij. 

Nog een low die zomer, wel iets vroeger eigenlijk, was het uiteen gaan met Nick. Het was in mijn ogen beter zo maar het doet toch pijn om die beslissing na meer dan anderhalf jaar te maken. Helaas was het in mijn ogen een beetje op. Soms heb ik er wel spijt van maar over het algemeen heb ik nog altijd dezelfde mening als toen. 

Die dingen eigenlijk niet meegerekend, heb ik wel een geweldige zomer gehad. M'n vrienden vaak gezien, m'n nichtje is naar BelgiĆ« gekomen en uiteraard ook Sam. Het was echt een super gezellige zomer en ik hoop dat dit jaar de zomer minstens even leuk wordt. 

Jullie weten wel hoe het tussen mij en Sam is afgelopen en dit behoort tot een andere low van het afgelopen jaar. De twee weken na m'n operatie waren niet de allerleukste. Eerst en vooral de pijn dankzij m'n operatie, dan het uiteen gaan met Sam en uiteindelijk bleek dan dat ik m'n werk kwijt was. 

Uiteraard zijn dit geen onoverkomelijke dingen. De pijn is weg, momenteel voel ik me nog best gelukkig als vrijgezel en ik heb ondertussen ook al een hele tijd ander werk. (Yay!) Dus uiteindelijk ben ik wel terug op m'n pootjes terecht gekomen. Uit al die lows komt er ook wel een heel belangrijke high uit. Je merkt pas echt wat je aan je vrienden hebt en ook wie nu echt je vrienden zijn. Bedankt aan hen die bewezen hebben wat voor goede vrienden ze zijn! 

Nog twee laatste highs want anders wordt dit veel te lang; het beginnen met m'n blog en m'n blog zien groeien uiteraard. En eigenlijk ook het kotleven en alle leuke momenten die ik al in Leuven heb mogen meemaken!

Zo, veel te lang gezeverd naar m'n zin. :p

Liefs
Veronique

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen